ΟΙ ΜΙΖΕΣ ΚΑΙ Η ΖΙΜΕΝΣ
Ένα εκατομμύριο να διέθετα και ‘γω
θα μου φτιαχναν και μένα
νόμο στο λεπτό
σαν μίζα μέσα σε κιβώτιο ΝΟΥΝΟΥ
θα διέφθειρα τον επηρεπή
του Υπουργού το νού.
Παραθυράκι να μ’ άνοιγε πλατύ
που θα με πεταγε έξω απ’ τη “στενή”.
Ένα εκατομμύριο ευρώ όμως δεν είναι μίζα
είναι της ποίησης ο άνεμος
της φύσης το δωράκι
δεν είνα μίζα μα έρωτας τρελό μου κοριτσάκι.
΄Ένα εκατομμύριο είναι φυστίκια στη μαϊμού
και στο φτωχό φαντάρο πασατέμπο.
Μα θα ‘ρθει σύντομα κι η μπάζα η καλή
ν’ ακούσουμε παιάνα ηρωικού το τέμπο.
Εμπρος παλικάρια της Ελλάδος καμάρια
στης Ελβετίας τις τράπεζες
στης πόλης τα λαγκάδια
πάνω στις λίμνες, στα σαλέ και στα ακριβά ρολόγια
τις μίζες να επενδύσουμε γερά και νοερά
Με παρλαπίπες ηθικής αντί για τιμολόγια.
Στης Ζιμενς τα “μαύρα” ταμεία, τα δάση και το κόμμα
χτυπάτε το Δέλτα Κου Που Σου στο ύψωμα “Κονόμα”.
Σημαία τιμής να υψώσετε και σε καλή μεριά
σαράντα φράγκα η θάλασσα και δέκα η στεριά
Και τέλος φίλοι μου ρωτώ
Τσουκάτο πήρες τα “λαλά”
ή τα ‘δωσες στο κόμμα;
Πες μου γιατι θα τρελαθώ
ή θα βρεθώ στο χώμα.
Για να μπορώ σαν άνθρωπος
και ΄γω να αναπνεύσω
και μέσα απ’ το Κορυδαλλό
μάγκας να δραπετεύσω!
